Üniversite nasıl bitti

ÜNİVERSİTE NASIL BİTTİ

Üniversite gerçekten zor bitti ve hayatımın en önemli maceralarından biriydi. Aslında diplomayı almak hiç te kolay olmadı. Lisede başlayan haylazlığım üniversitede de devam etti. Okuldaki derslerden tamamen uzak bir öğrenciydim.Sadece dersleri geçebilecek kadar çalışmaya razı oluyordum. Bunun ilerde olacak tehlikelerini görebilecek ileri görüşüm o zamanlar maalesef yoktu. Boğaziçi gibi bir okulda dersleri sadece geçmek diploma almak için yeterli değildir.Bir de her sene yükseltmeniz gereken bir genel not ortalaması sorunu vardır.Ben Hazırlık sınıfından sonraki dört yıl içinde iki defa atılma tehlikesi geçirdim. Biri ortalama yüzünden, diğeri ise bir dersten ikinci defa kalmak nedeniyle.Kimya dersinde yaşadığım bu olumsuzluk aslında bir anlamda gözümün biraz olsun açılmasında faydalı oldu. Okulun bitmesine son bir buçuk sene kaldığında artık derslere biraz daha önem vermeye başladım.Ama daha önce yaptığım hataların faturasını ödemem gerekiyordu.Dersler hep birbirinin üzerine kurulu olduğundan daha önceki yıllarda konuları iyi öğrenmemek başıma ciddi sorunlar açmaya başlamıştı. Yani bir yandan eski konuları bir yandan da yeni konuları birlikte ve kısa zamanda öğrenmek zorundaydım.

Son sınıfa geldiğimde durum böylesine zordu.Daha da zor olanı ise birikmiş olan derslerdi. Okul dört senede değil de ancak altı senede bitecek gibiydi.Ben danışmanımı ikna etmeye çalışarak bir senede normal olan 10 ders yerine bana 17 ders vermesi için yalvardım.O güne kadar hiç bir dönem beş dersin tamamını geçememiş bir öğrenciye dönem başına 8-9 ders yüklenmesine göz yummak, danışmanım Prof. Dr. Ali Baykal bey için sanırım oldukça riskli ve zor bir karar olmuştur. Ama nasıl olduysa bir şans tanıma adına olsa gerek kendisi bana böyle bir fırsat oluşturdu. Son iki dönem tam bir kabus gibiydi. 24 saatimin her dakikası derse odaklı olarak planlanmıştı. Bütün kurallara dikkat edersem ve hiç hata yapmazsam okul bitebilirdi. Özellikle ikinci dönem daha da zordu.Çünkü bütün dersleri geçsem bile eğer genel ortalamayı tam olarak tutturamazsam komik bir şekilde okuldan atılacaktım.Bütün bu gerçeklerin verdiği stresler altında her gün iğne üstünde ve daha sonra yıllarca uykularımdan çıkmayacak kadar derin izler bırakan bir son dönem yaşadım.Ve oldukça iyi bir ortalama ile mezun oldum.

Hatta ilginçtir, asıl branşım olan Fizik dersinde aldığım en iyi not olan AA derecesini okul hayatında sadece bir defa ve okulun son sınavında elde edebilmiştim.Fizik konusunda sürekli olarak kendisinden destek aldığım okulun double majorlarından Akif Baysal bana yardım ediyor ve hocalık yapıyordu.Bahsettiğim son sınavda ondan bir puan yukarı almayı başararak onu da şaşırttım . Bölümümün zorluğu sadece kendi problemlerimden kaynaklanmıyordu. Genelde bütün Türkiye'de zor olan Fizik bölümleri Boğaziçi Üniversitesi’nde daha da zordu.Bunun da en temel nedeni bir kısım temel derslerimizi çift (double) üniversite bitiren okulun ve aslında Türkiye'nin çoğu ÖYS de ilk 100 e girmiş en süper öğrencileri ile birlikte alma zorunluluğumuzdu. Sınav sonunda yapılan çan eğrilerinde doğal olarak altta kalan “double” cılar değil fizikçiler oluyordu.Hatta PHYS 221 Thermal Properties of Matter adında bir ders vardı.Bu dersi benden önceki sene geçen fizikçi yoktu.Benim senede ise bütünlemeye kalmadan geçen sadece bendim, o da en kötü not olan DD ile. Ve yine benden sonraki sene bu dersi geçen fizikçi olmamıştı. Sonuçta okulu bitirince kurban kesmek gerekiyordu!... 1.Temmuz .1988 de bölümümün tarihindeki ilk mezunu olarak diplomamı aldım

SONRAKİ SAYFA