Salih orta üçüncü sınıfta dünya üçüncüsü olmuştu ama bu konuda okulda ilk başlarda tam destek görememiştim. Neden derseniz o yıllarda Fen Liseleri sınavlarında derece yapmak okuldaki öğretmen arkadaşlar için önemli bir başarı olarak görülüyordu.Salih’te ise Türkiyede ilk 10 a hatta ilk 3 e girebilecek bir potansiyel vardı.Kimbilir belki de bu sınavda Türkiye birincisi bile olabilirdi.Bu güçlü ihtimale karşılık olimpiyatlaarda milli takıma girebilmek ve girilse bile bir madalya almak oldukça riskliydi.Daha önceki yıl bu tür bir madalya alamamıştık ve Salih madalya alabilmek için yaş olarak çok küçüktü . Bırakın Türkiye’yi dünyada bile  bu yaşta madalya alan öğrenci hiç olmamıştı.Bu nedenle büyük bir kumar oynadığım düşünülüyordu.

Ben de ısrarla Fen lisesi derecesinin çok önemli olmadığını ve bir aşağılık kompleksini ifade ettiğini söylüyordum.”Okulunun kalitesinden memnun olan bir öğrenci neden daha başka bir okula girmek üzere sınavlara hazırlansın ki” diyordum. Yine de benim tezlerim alışılagelmiş başarı anlayışıyla çatışıyordu. Ve bu konuda yalnız kalmıştım. Sanırım  başta Salihin kendisi olmak üzere yönetimden bir kaç insanın desteği olmasaydı bu kumarı oynamamız mümkün olmayacaktı.Hatta Salih’in ailesi bile sene başında gelip bu yaştaki bir öğrencinin olimpiyatlara hazırlanmasının ne kadar mantıklı olduğunu öğrenmeye çalışıyorlardı. Onlar da doğal olarak “illa da bir çalışma yapılacaksa bu Fen lisesi sınavı gibi daha kolay bir şey olabilir” diye düşünüyorlardı. Ancak Salihin cesareti ve benim ileri görüşüm bir araya gelince bütün engelleri teker teker aşmıştık.

Sırada dünya şampiyonluğu vardı.Aslında 5 dalda yapılan olimpiyatlara 1993 yılına kadar Türkiye sadece iki dalda yani matematik ve fizikte katılmaktaydı Ve o güne kadar geçen süre içinde fizikte 35 kadar öğrenci matematikte ise 72 öğrenci yurt dışında ülkemizi temsil etmiş ama hiç biri en büyük hayal olan dünya birinciliği ödülünü yani altın madalyayı alamamıştı. Bırakın altın madalyayı fizikte gümüş madalya bile alamamıştık.Bu 35 öğrenciden sadece ikisi bronz madalya alabilmişlerdi. Bu nedenle altın madalyayı almak hiç te kolay bir hedef değildi.Ancak elimizdeki yeteneğe güveniyorduk.Bir sürpriz yapması beklenebilirdi.Salih Lise 1’e başladığında ben gümüş madalyaya bile razıydım.

Her milli takım seçmesinde olduğu gibi 93 yılında ABD ye gidecek ekibin seçilmesi yine üç aşamada gerçekleşiyordu. 92 Mayısında yapılan ilk sınavda seçilen 25 öğrenciden 8 i ekibimizdendi.Bu öğrenciler ikinci aşamada 9’a düşürülecekti ve bunlardan 5 i ekibimizdendi. Bu beş öğrenci içinde Salih Adem den başka Sinan Arslan, Burak Yılmaz, Taner Akbaş ve Mustafa Gök’te vardı.