Çin macerası

Olimpiyat anıları İlk orta ve lise yıllarım Neden fizik öğretmenliği Üniversite nasıl bitti Göreve başlıyorum Öğretmenliğin ilk ayları Fizik olimpiyatları nedir? Olimpiyatla tanışıyorum İlk başarımız İkinci başarımız Milli takıma doğru Talihsiz hastalık Salih Adem dönemi Olimpiyatlarda yetenek Hedef şampiyonluk Kabardin dönemi Proje yarışmaları Çin macerası Avustralya zirvesi İzmirde son yılım Katma değerler Öğrencilerimin listesi Ödül alanlar listesi Türkiyenin yeri Ülke sıralamaları Ev sahibi ülkeler

Home
Up

 

ÇİN MACERAMIZ

Salih ABD de altın almıştı.Yayınlanan olimpiyat kitapçığında sorulan 5 sorunun resmi çözümleri yanında 200 kadar öğrenci içinde orjinal çözümler sunan öğrencilerin çözümlerine de yer verilmişti.Salih altın alan 25 öğrenciden biriydi ama resmi kitapçığa giren 5 orjinal çözümden birinin de sahibiydi. Aynı zamanda altın alanlar arasında en genç olan yarışmacıydı. Ama bir sonraki hedefimiz olan Çinde ne yapacaktık?

      

Çin’e gidecek ekibin seçilmesi için yapılan ilk sınavda 25 öğrenciden 12 si ( yani neredeyse yarısı ) öğrencilerimizdendi.Daha sonra Aralık ayında yapılan ikinci elemede aday kadroya seçilen 11 öğrenciden 7si ekibimizdendi.İlk defa olarak 93 Aralık ayında yapılan uygulama ile aday kadroya seçilenlerin ortalama olarak 2 sine altın 4 üne gümüş ve 6 sına bronz madalya verilmeye başlanmıştı Ve ilk senemizde bir altın üç gümüş üç bronz almıştık.Bu yedi öğrenci Salih Adem (altın) Fatih Memiş, İbrahim Kimukin, Yasin ekinci(gümüş) Serkan Bayramoğlu, Dursun Bozdağ, Fatih Buğan (bronz) idi. 93 te elde ettiğimiz bu 7 rakamı 90 yılındaki 7 rakamından sonra elde ettiğimiz en iyi sonuçtu. Bu rakamı  son olarak 96 yılında da elde edecektik. Bunların yanında 93 yılında bölgesel yarışmada Ege Bölge birincilik, ikincilik ve üçüncülük ödüllerini de toplamıştık.93 yılı içinde fizikte aldığımız ulusal ve uluslararası toplam ödül sayısı 26’ydı. Bu kadar başarının bütün dallarda tek bir okulda bile gerçekleşmesi büyük bir başarı olarak kabul edilebilirdi. O sene okulun diğer dallarda aldığı toplam başarı sayısı 21 idi.

94 yılına işte böyle yüksek bir moralle giriyorduk.94 te milli takıma 3 öğrencimiz seçildiler. Bunlar Salih Adem , Yasin Ekinci ve İbrahim Kimukin idi. Bir önceki sene altın alan Salih’ten yine hepimiz altın bekliyorduk.Ama Salih Çinde bronz almıştı. Yasin Ekinci de mansiyon almıştı.Bunun nedeni Salih’ten kaynaklanan bir sorun değildi.Hatta ülke olarak fizik olimpiyatlarına katıldığımız 17 yıl içindeki en iyi takım derecesini o sene Çin’de elde etmiştik.ABD de 1 altın ,1 bronz ve 3 mansiyon ile takım halinde 10’ncu olmuştuk. Çinde ise  sene benim geliştirdiğim değerlendirme sistemine göre dünya 8’ncisi ve elde edilen toplam puana göre ise dünya 7ncisi olmuştuk ( Bak: Grafik 1 ve Tablo 3 ) Öğrencilerin Çin’de aldıkları sıralamalara bakılınca ve bir önceki yıl ile karşılaştırılınca 1 altın 2 bronz ve 2 mansiyon almamız gerekiyordu. Aslında Salih’in aldığı derece diğer yıllara göre bakıldığında Altın madalya ile ve Yasin Ekincinin aldığı derece de bronz madalya ile eşdeğerdi.İbrahim Kimukin de aldığı puana göre Mansiyon alması gerekiyordu.

ABD de bireysel sıralamada 12nci olan Salih Çin’de de yine 12 nci omuştu.Ama orada altın burada ise bronz ile sonuçlanmıştı. Çinde sıralamada ilk 6 öğrenciye altın sonraki 5 öğrenciye gümüş verilmişti.Bunun nedeni olimpiyatların değerlendirme sisteminden gelen bir özellikti. Madalyalar en başarılı olan üç öğrencinin ortalamasına göre belirleniyordu.Eğer bu üç öğrenci arkalarından gelenleri biraz fazlaca geçmişler ise madalya sayısı da düşmekteydi. Ve o sene de yarışmanın Çinde düzenlenmesinden dolayı soruları da ev sahibi ülke olan Çin hazırlıyordu. Doğal olarak ( bak: Tablo 5) ilk üçü paylaşan Çinli öğrenciler bu avantajı kullanarak arayı açtılar.Aslında Çinin başarısının daha önceki yıllardan da biliyorduk.90 lı yıllarda  fizik olimiyatlarına katılan toplam 55 Çinli öğrenci 11 senede 45 altın, 9 gümüş ve 1 bronz almışlardı. Bunun iki doğal nedeni vardı.Birincisi biz 60 milyon içinden 5 öğrenci seçerken onlar 1milyar 200 milyon içinden 5 kişi seçiyorlardı. Dolayısıyla seçilen öğrencilerdeki deha olma şansı çok daha yüksekti.İkincisi ise komunist Çinde devlet bu tür başarıları inanılmaz bir biçimde destekliyordu.Bu tür bir başarı kazanan öğrencinin hayatı garanti altına alınıyordu.Öyleki bizde ilk eleme sınavına 500 kadar öğrenci ilgi gösterirken Çinde bu rakam 50 bindi.

Benzer bir durum Hindistan için de geçerliydi.800 milyon nüfusa sahip olan Hindistan bizim gibi 85 yıllardan itibaren değil sadece 98 yılından bu yana,  yani son dört senedir  fizik olimpiyatlarına katılmaktaydı ama bu dört yılda sıra ile 12’nci, 11’nci , 5’nci ve son olarak da 2nci oldular. Yani bir anlamda dünyanın en kalabalık ülkesi olan Çin birinci kimselere kaptırmazken  en kalabalık ikinci ülke olan Hindistan da büyük bir ihtimalle bundan sonraki yıllarda ikincilik kürsüsüne yerleşecek.

94 yılında fizikte Ege Bölge birinciliği ile iki adet ikincilik bize aitti. Bir sonraki yıl için yapılan ilk eleme sınavında seçilen 23 öğrenciden 6’sı ekibimizdendi.Ayrıca Aralık ayındaki ikinci eleme sınavında ise yine bu 6 öğrenci fire vermeden seçilmişlerdi. Bu öğrenciler iki altın (Salih Adem, Fatih Memiş) iki gümüş (Ömer Faruk Aslan, Engin Avcı) ve iki bronz (Timuçin Erpolat, Kemal Yılmaz) almışlardı.Yine 1994 yılı yazında Salih Adem NASA tarafından 15 günlük bir kamp için ABDye davet edildi. 1994 yılı başlarında Malhatun Kız lisesi öğrencilerinden oluşan bir ekiple de çalışmalara başladık. Ağustos aylarında kısa dönem askerlik için Van Ercişe gittim ve 8 ay kadar okuldan uzak kaldım .Askere giderken kitaplarımı yanımda götürdüm ve boş zamanlarımda sürekli soru çözerek hazırlık yaptım.

SONRAKİ SAYFA